CGART : سلام کسرا، ممنون که این که فرصت رو برای CGart و خوانندگان فراهم کردی، لطفا خودت رو برامون معرفی کن.

خب، اول می خواهم عنوان کنم از این فرصت بدست آمده بسیار خوشحالم و امیدوارم پاسخهایم برای خوانندگان شما مفید باشد. من در سال 1978 در تهران متولد شدم و سال بعد از تهران به Los Angeles رفتیم، در نتیجه من در تهران متولد شدم اما بزرگ شده ی آنجا هستم. خویشاوندان زیادی در L.A در کنار ما بودند که باعث شد من فارسی را بخوبی یاد بگیرم. با اینکه خیلی لغت بلد نیستم اما نسبتا خوب صحبت می کنم! البته نوشتنم خیلی خوب نیست و به همین سوالات را به انگلیسی پاسخ می دهم.

CGART : چطور به طراحی و هنر علاقه مند شدید؟ و در چه رشته ای تحصیل کردید؟

پدر من یک طراح است. او در ایران هنر و طراحی خواند و یک طراح مبلمان موفق بود، سالها قبل از اینکه به L.A برویم. خیلی سخته که بخوام بگم پدرم چقدر روی من تاثیر گذاشت، من همیشه طراحی را دوست داشتم و والدینم همیشه من رو تشویق می کردند.

این مصاحبه در دو صفحه تهیه شده است. برای مشاهده صفحه دوم روی لینک زیر کلیک کنید :

CGART : کمی از دوران تحصیلت در Art Center College of Design برایمان بگو.

Art Center یک جای فوق العاده بود! وقتی مدرسه را تمام کردم و در فکر رفتن به دانشگاه بودم، پدرم یک کاتالوگ Art Center را نشانم داد، که آنرا در سال اول ورود به آمریکا در سال 1979 گرفته بود. کاتالوگ حداقل 20 سال عمر داشت! اما با این حال من رو از خود بی خود کرد! مشاهده تلفیق هنر و تفکر خلاقانه در آن خیلی هیجان انگیز بود. پدرم از همان اول رسیدنمان به آمریکه علاقه خاصی به این دانشگاه داشت، اما بودن در سنین سی سالگی و مسئولیت در قبال خانواده رفتن به آنجا را برایش ممکن نساخت. اما یک روز در سال 1995 من بهمراه پدرم برای دیدن محیط دانشگاه به آنجا رفتیم و من عاشق آنجا شدم! Art Center با بقیه دانشگاه ها فرق داشت و میانگین سنی دانشجویان آن 24 بود. آنها آمدن به آنجا را بدون گذراندن یک دوره تحصیلی معمولی در یک دانشگاه مناسب نمی دانستند. آنها می گفتند دوره ها بسیار سخت هستند، و آنجا محلی برای زندگی اجتماعی مشابه در دانشگاه های دیگر نیست. همچنین داشتن یک portfolio با محتوای مشخص برای رشته که می خواستید برای آن اقدام کنید ضروری بود، برای مثال داشتن یک portfolio با محتوای figurative art برای رشته طراحی صنعتی مناسب نبود.

بنابر این من از یک سال قبل از اینکه برای Art Center اقدام کنم به ساخت یک portfolio برای خودم اقدام کردم. در آن زمان 19 سال داشتم، و برایم عجیب بود که همه سن و سالشان از من بیشتر است. هر کلاس از ساعت 9 صبح تا 4 بعد از ظهر بود و در هر ترم باید 5 یا 6 کلاس را بر می داشتیم. جدا از آن حدود 7 ساعت در هر شب برای تکالیف و تمرین ها زمان لازم بود. ساعات خیلی کمی می خوابیدیم و گاهی اوقات دانشگاه را ترک نمی کردیم. بعضی وقتها هم در ماشین می خوابیدیم و بدترین غذا رو می خوردیم تا تکالیفمان را انجام دهیم! نمی تونم بگم چقدر از استعداد و توانایی های هم کلاسی هایم شگفت زده بودم، و کم کم فهمیدم که مطالبی که اساتید تدریس می کنند در مقابل حس رقابت با توانایی های هم کلاسی هایمان از اهمیت کمتری برخوردار بود. الان خیلی از هم کلاسی هایم کارهای فوق العاده ای مکنند و اکثرا در صنعت فیلم مشغول هستند. دوره ی من در Art Center بیشترین تاثیر رو در روند زندگی ام داشت.

 
CGART : تا جایی که می دانم اول با طراحی محصول (Product Design) شروع کردی. درسته؟ فعالیتت در این رشته چطور بود و چگونه به هنرهای سینمایی و گرافیک کامپیوتری علاقه مند شدی؟

بله درسته. اول فکر می کردم که می خواهم یک طراح اتومبیل شوم، اما بعد از گذراندن چند کلاس آنرا با محدودیت دیدم و به طراحی محصول روی آوردم، چرا که تنوع بیشتری در آن بود.  در نیمه راه تحصیلم در شرکت مشاور طراحی محصول به عنوان کار آموز مشغول به فعالیت شدم. پس از مدت کوتاهی کار متوجه شدم که حتی طراحی محصول هم محدود است و تصمیم گرفتم وارد صنعت فیلم شوم. شما در صنعت فیلم می بینید که طراحی وسایل نقلیه و طراحی محصول به میزان طراحی لباس، معماری، طراحی شهری و مهمتر از آن طراحی داستان اهمیت دارد.

 
CGART : چطور آنچه را که دنبالش بودید فرا گرفتید و در این راه از چه منابعی استفاده کردید؟

بعد از دوره کار آموزی، نصف دوره تحصیلم مانده بود و به هم کلاسی های بزرگتر از خودم بعنوان الگو نگاه می کردم. بغیر از Art Center افراد مستعد و معروف دیگری نیز بودند، که حتما آنها را می شناسید : Mark Goerner (www.grnr.com) ، James Clyne (www.jamesclyne.com) و Ryan Church (www.ryanchurch.com)  . با مشاهده کارهای آنها، با اینکه طراح صنعتی بودند، دیدم که فعالیت خود را در طراحی خیلی بیشتر از اینها گسترش داده بودند. به اعتقاد من طراحی های هر فرد به مهمی نحوه برقراری ارتباط او با طرح ها می باشد، پس فراگیری طراحی در شاخه های مختلف را ضروری دیدم.

CGART : در عناوین مختلفی چون James Cameron’s Avatar ، The Curious Case of Benjamin Button ، Spiderman 3 ، Bioshock و ... به عنوان Concept Artist فعالیت نموده اید. کمی در مورد نقش خود در این پروژه ها توضیح دهید.

 شما به عنوان یک concept artist اصولا بیشتر با کارگردان و طراح محصول (production designer) در ارتباط هستید، برای ساخت یک تصویر اولیه از فیلم. بنابراین من برای کارم اول فیلمنامه را مطالعه می کنم، بعد با کارگردان و طراح صحبت می کنم و پس از شنیدن نظرات و ایده های آنها به تصویر سازی می پردازم. آنها تصاویر را مشاهده می کنند و باز هم نظر داده و اصلاحاتی در کار اعمال می شود، و این روند مکررا ادامه پیدا می کند تا تصویر مورد نظر بدست آید. تصویری که یک concept artist طراحی می کند برای نشان دادن داستان، نور و سایه در location ، صحنه سازی و ... می باشد.